Door: Jan van Spaandonk
Het afgelopen weekend in een grote notedop
Door Joris van Boekel
Wat een weekend!
Ik realiseer me dat wellicht menigeen op maandag dacht een verslagje te kunnen lezen, maar dat is helaas niet het gelukt. Langs de lijn werd al gevraagd over welke wedstrijd het zou gaan en dat het verslag altijd met veel enthousiasme tijdens het toiletbezoek werd gelezen en soms zelfs met een glaasje wijn erbij. Ik weet eerlijk gezegd niet of dat een aanbeveling is die de gemiddelde Heel Holland Bakt fan zover krijgt om zijn dagelijkse cupcakes weg te leggen om dit soort proza tot zich te gaan nemen.
Waarom heeft het dan zo lang geduurd? Tsja, laten we zeggen en HIA die niet heeft plaatsgevonden, maar wel een donderende hoofdpijn met zich bracht of wellicht een vorm van priapisme van het zuiverste water na zo een fantastisch weekend. Een waarom dan nu nog een verslag zou ook een relevante vraag kunnen zijn. Allereerst was het al bijna gereed en ten tweede moet een weekend waarin de ereklasse terugkeert op de Oisterwijkse velden en alle teams de volle winst behaalden niet onbeschreven blijven.
Hadden we de afgelopen jaren wel eens een super sunday of een mooie zaterdag met TBM of CJC rugby, Dit weekend vormde de terugkeer van ereklasserugby op de groene weide in de parel van Brabant met een dubbelaffiche op zaterdag en zondag. Althans dat was de bedoeling.
Helaas bleek op vrijdagavond dat de tegenstander van de colts er bij hun eerste competitiewedstrijd al de brui aan hadden gegeven. Kennelijk was er met een combinatie van 3 clubs nog geen team op de been te brengen. Onze smeekbeden ten spijt, kwam er geen tegenstander opdagen. Gelukkig wisten de colts zich goed te vermaken met WK rugby op een groot scherm, frisse versnaperingen, een ontbijtje en ereklasse rugby live op het veld.
Overigens is inmiddels gebleken dat het team zich geheel heeft teruggetrokken met een onvriendelijke sneer naar onze zijde richting de competitieleider in de trant van Make Rugby Great Again. Dat begint met gewoon komen opdagen en Oysters had tot 7 spelers die hun team zouden hebben kunnen completeren. Dat was pas Great geweest.
Dat ereklasse rugby in Oisterwijk werd overigens goed bezocht en het parkeerterrein was afgeladen vol. Jammer dat de colts hun tricks niet konden laten zien vooraf, maar we zagen wel een mooie pot rugby, waarbij met vlagen fantastisch werd gespeeld met soms schlemiele foutjes, die de tegenstander gelukkig niet afstrafte. Wel een fantastische try van EreKlaas die binnen no time dat hij in het veld kwam over de lijn dook (met de bal in handen uiteraard). De wedstrijd leverde ook de tweede opeenvolgende overwinning in de ereklasse op. Mix hier prachtig zonnig weer bij en een bijna (want: een aflossing bij de colts) perfecte rugbydag is een feit.
En zondag zouden er weer twee krakers op het programma staan: het derde zou Bart (de zelfverklaarde belangrijkste speler van dat team) en zijn BokkenHeren ontvangen, het Development team zou de ScrumBokkenMannen ontvangen. Even dreigden de ScrumBokkenMannen dat ze niet zouden komen, omdat ze zogenaamd geen team op de been konden brengen, maar de competitieleider, die de weersverwachtingen had gezien en de baromzet niet wilde laten kelderen, stak daar eigenhandig een stokje voor.
Zo kwam het dat de combi Ducks/Oysters ter ere van de moeder van Luuz over de Roermondse bezoekers heen walsten, dat team aanvulden toen ze op waren en Thomas di Caprio zijn eerst try achter de whitewash (ik hoor op de kijkbuis dat bij rugby meer Engels gesproken moet worden) legde. Dit team heeft een mooie combi weten te maken van ouderen jongeren oftewel Koos Koetsen, krasse knarren en talentvolle jeugd. Ikzelf mocht ook nog even meedoen bij de gratie van de man met de erogene roze sokken.
Absolute MOTM was de man van Pollo Hermano, die niet alleen vanaf de nummer 8 positie de full back, maar ook de wing en center positie op zich nam, overal op het veld stond, runs maakte, ballen ving en passte en ongetwijfeld (mijn geheugen is niet meer wat het geweest is) tenminste twee tries heeft gemaakt of in ieder geval meermaals probeerde een probeersel te maken.
Vervolgens kwamen de titanen (hoewel sommigen zijn Titaantjes qua formaat) het veld op om de toch met een volledig team gearriveerde ScrumBokkkenMannen over de knie te leggen. Vorige week waren er 6 onder 20 spelers in de basis opgenomen en 2 als reserve, waardoor de gemiddelde leeftijd (buiten deze waard gerekend) op 21 kwam. Deze week waren dat 3 basisplaatsen (ivm een vochtige knie van 1 onder 20 speler die basis zou hebben gestaan) en 3 reserves, maar de gemiddelde leeftijd lag zeker ook nu niet hoger dan 23-24. Dat belooft heel wat voor de toekomst, zeker als je ziet hoe de overige onder 20 spelers het dit seizoen doen in de ereklasse.
Ook aan de lijn was het genieten geblazen en zijn vele vriendschappen geboren, zelfs de ouden van dagen die enkel voor de eerste 45-50 minuten vanuit Tiel waren meegereisd deden een vriendschapsverzoek om bij de leukste club van Nederland te mogen horen. Het is eenzaam in de middle of nowhere.
Een nieuwtje van de sponsorcommissie is dat er een deal op handen is met een niet nader te noemen hotelketen die "super weekend Oysters rugby arrangementen" zal gaan aanbieden. Op die manier kan het volledige weekend benut worden en wordt genieten een groot feest aan de Scheibaan. Jos Amelink himself zal de Oisterwijkse koeken verzorgen zo heb ik horen fluisteren.
Voor de liefhebbers van statistieken. Vorig weekend wisten de drie seniorenteams samen net geen 200 punten te scoren (Marco en Desmond: nogmaals foei voor de gemiste conversies). Die werden verzameld met 10 tries en evenzoveel conversie bij 3, 14 tries en 10 conversies bij het Development Team en 5 tries, 4 conversies en 1 drop goal (heeft Frankrijk naar gekeken vorige week op trainingskamp). Deze week voegde het 3e daar 70 punten aan toe (10 tries en 10 conversies), 67 punten van het Development Team bestaande uit 11 tries en 6 conversies en 40 punten van Vlaggeschip Oysters (6 tries en 5 conversies). Niet zoveel als vorige week dus, maar als daar de CJC wedstrijden bij worden geteld (want die zijn ook weer gestart) dan komt het totaal vele malen hoger uit. De cubs van Oysters wisten met 48-5 te winnen van combinatie Ducks/Oysters (ja, ja ik hoor het u denken: is Rob Howley daar geweest?), de junioren richtten een slachting aan in Maastricht met 104-7 en de colts hebben reglementair met 30-0 gewonnen. Dat laatste geeft weinig voldoening, maar statistisch is er niets op aan te merken. Dat zijn dus 359 punten in 1 weekend met alleen maar winstpartijen.
Nu het coltsteam zich heeft teruggetrokken zullen die 30 punten weer teruggegeven moeten worden aan de niets ontziende doch immer faire wedstrijdlijder.
Op naar volgende week waar cubs 1 het Totaal thuis zal ontvangen, cubs 2 naar Roosendaal afreist, de junioren ook bezoek krijgen en de colts naar Tilburg gaan om de combinatie van RCT en Vets te ontmoeten. Het driede gaat naar Breda om Breda 3 te bespelen en het Development Team mag naar Etten-Leur om een pot rugby te spelen die er echt om draait. Dat was vorig jaar al een zware klus en dit jaar zal dat niet anders gaan worden. De afgelopen twee weken heeft echter wel laten zien dat er voldoende potentieel in dit team zit om een derde winst op rij te gaan pakken. Voor 1 is het landskampioenschap al bijna binnen handbereik!
Tot dan.
 003.jpg)
