Door: Jan van Spaandonk
Een onfortuinlijke overwinning
Door Joris van Boekel
Een onfortuinlijke overwinning
De staat is de beste liveband volgens luisteraars van 3FM. Helaas mochten we wel naar Nijmegen (hoewel een enkeling liever nogmaals naar Wageningen ging), maar niet voor De Staat. Wat staat er wel op het menu: wespen oftewel rugbyclub Wasps. Deze beestjes zijn vorig jaar bijna ongeslagen gepromoveerd vanuit de 4e klasse en waren dus, net als de roze panters nieuwkomers. Het wordt een beestenboel in die 3e klasse en de oesters zouden zich toch graag opwerken naar een hogere klasse. Daarvoor moesten deze steekbeesten wel verslagen worden. Om alvast aan het geel zwarte vliegend insect te wennen, werd verzameld bij een geel zwart gekleurde supermarkt, die geen sponsor is en waarvan de naam dus niet genoemd wordt (gemiste kans lieve familie waarvan we de naam ook niet zullen noemen ivm de reclamecode commissie). Een enkeling (nee, niet diezelfde die naar Wageningen wilde) stond bij een andere gele supermarkt (er zijn er meer in Oisterwijk), een enkeling kwam slaapwandelend en slurpend aan een vloeibaar ontbijt aan, maar iedereen was overtuigd van het feit dat deze wedstrijd gewonnen kon en moest worden. Onze praktijkondersteuners, Johan en Joost (de 2 J's, waar blijft toch die derde? zal ik eens solliciteren...) waren meegereisd en voorzagen ons van een opstelling, warming up, goede raad en een tijdig signaal als er gewisseld kon worden (zo'n 15 minuten voor de wissel, toch Joost?).
Al vrij snel bleek dat we beter naar De Staat hadden kunnen gaan, want die wespen waren niet erg vriendelijk en waren druk doende hun nest te verdedigen dat we daar maar weer eens kwamen bevuilen. Vorig seizoen was namelijk Ut Driede het enige team dat in Nijmegen winst wist te behalen en dat waren ze aldaar nog niet vergeten. Ten opzichte van vorig jaar hadden de steekbeesten wat versterking aangetrokken waardoor de voertaal Engels bleek te zijn. Niet iedereen is even goed in die verliezend WK finalistentaal en dat leverde de nodige verwarring op waarbij zelfs de ref soms op beslissingen terugkwam die in het Engels kennelijk anders moesten worden uitgelegd dan in het Nederlands. De eerste try had afgekeurd moeten worden en in de tweede helft werd diezelfde situatie na een korte toelichting ook afgekeurd door dezelfde ref. Immers als er geen contest is na de line out en je formeert een maul staan de spelers voor de baldrager off side. Maar goed 5-0 dus voor de vliesvleugelige insecten (terwijl het al 8-0 had kunnen staan na een schromelijk gemiste penalty die hen in de schoot werd geworpen) en de oesters lieten hun schelpjes alvast wat dichtklappen. Gelukkig was de oplossing even simpel als doeltreffend: niet kort naast de situatie spelen, maar een pass verder/wijder: score van de man die in het Frans even goed vloekt als wij van andouilette genieten. T-homme (poco) Màs legde de vijf punten tussen de palen en Pim 'de (net geen) 10 meter man' drukte daarna twee punten door te converteren. Bij het WK zouden de commentatoren een dergelijke conversie een formaliteit noemen, maar ook formaliteiten kunnen je in de weg zitten. Bij onze 10 meter man echter zeker niet: 1 uit 1 oftewel 100 en dat terwijl de kicking tee nog niet eens uit zijn tas was gehaald.
Ja, die commentatoren van het WK. Wat een genot dat (bijna) al die mooie wedstrijden op TV werden uitgezonden, maar wat een gemiste kans dat het vaker over de beste snor, de zus Vicky en Beard zonder baard ging dan over het rugby zelf. Ook leek het er meer dan eens op dat een overtreding (door de dienstdoende ref keurig gemeld en daarnaast ook nog eens met handgebaren aangegeven) door de commentatoren niet of verkeerd werd begrepen. Dan nog liever een Welshe commentator die volstrekt onverstaanbaar is of kijken met een juggie bier om het maar niet te horen.
Terug naar de wedstrijd waar het allemaal echt om draaide (want volgens onze eigen Suip-Afrikaanse J moesten we die wereldtitel ver weg stoppen en ons concentreren op belangrijkere zaken). Die fruitenieren liet het er niet bij zitten en wisten nogmaals een try te drukken en ook die conversie te missen. 10-7 dus. Gelukkig was onze hoop in bange dagen Nicky er nog om, zoals altijd verscholen aan de zijkant (waar het echt werk wordt gedaan), een pass te geven aan Vince I am the (Shisha)Man die over de whitewash dook om nog maar eens 5 punten binnen te slepen. Omdat onze '10 meter man' zijn 100% score niet wilde verprutsen, schoot hij het ovaal uit een onmogelijke hoek tussen de staanders. Beter dan die Engelse Shoulderboy tegen Argentinië.
Na een paar omgekeerde spelers (maar niet door de 90 graden), omgekeerde penalty's, vele aanwijzingen vanaf de zijlijn, de WaspsVar(aan) en een omhoog gehouden bal met veel horkenvlees eraan floot de ref van dienst voor het eindsignaal en kon in het schemerlicht huiswaarts worden gegaan. Nog even en we spelen op zondag met kunstlicht.
Het was een moeizame en zwaar bestreden overwinning waarbij de schaaldieren zeker niet hun beste wedstrijd speelden. Vanuit eigen perspectief waren het 4 balcontacten en verder veel tackles: 1x offload naar mr T naast me, 1 forwards pass vanaf 10 (eigen schuld als je in deze klasse zo vlak speelt waarschijnlijk), 1x steal in de ruck en 1x grote boem. Niet iets om heel trots op te zijn, maar voor die paar minuten die ik na een kwartier kreeg.... De 2 J's gaven complimenten voor het aanhoudend en harde verdedigen dat tentoon werd gespreid. Een gesloten weekdier kraak je niet zomaar. Met een zeer hoofd en wat beurs werd (daardoor) de maandag zwaarder dan gedacht. Op naar volgend weekend waarop hekkensluiter RC Betuwe op het Oisterwijkse gras met alle egards zal worden ontvangen.
Overigens wordt voor de onleesbaarheid telkens en waarschijnlijk overmatig gezocht naar synoniemen, dus als er iemand horkerig wenst te reageren, dan zul je je bij een club moeten aansluiten die vanuit een synoniem daarvan zijn naam heeft vormgegeven. Don't shoot the author en weet dat er sinds kort zwaarder gestraft wordt voor het bedreigen van het journaille.
 003.jpg)
