Door: Jan van Spaandonk
Voorlopig het bijna laatste weekend
Door JvB
Na vijf weekenden is er weer even wat tijd voor contemplatie, rust en zelfbeschouwing. Op dat soort momenten kom je tot inzichten en tot twee keer toe in één week werd me duidelijk (gemaakt) dat het allemaal maar relatief is.
Zo is één haar in je soep veel en eenzelfde aantal haren op je hoofd toch wel weinig. Zo is het ook in de edele rugbysport: als je met een goed team afreist naar je tegenstander is het niet de vraag of jouw team goed (genoeg) is, maar of je tegenstander niet beter is. Dat is betrekkelijk.
Ook het reizen is betrekkelijk: een bescheiden uurtje naar Dordrecht of liever een dikke drie kwatier naar Utrecht of een half uurtje naar Breda rijden? De keuze had ook een dagje rijden naar Castricum kunnen zijn, dus zeg maar wat nu lang(er) is. Ook dat is enkel door je eigen perspectief te bezien.
Ook de vraag of Obelix afgelopen weekend nu minder dik en goed was dan andere weken of dat RCE 2 gewoonweg beter was, maar dat niet in alle eerdere wedstrijden had (kunnen) laten zien, is een vraag die enkel vanuit het perspectief van de tegenstander kan worden beoordeeld.
Vanuit Oysters 1 is het perspectief dat het een goed team is, maar er andere betere teams in de competitie zijn. Dat zegt niet alles over Oysters Uno, maar met vele blessures wordt het alsmaar moeilijker om dat goede team 80 minuten binnen de lijnen te hebben en te houden. Zaterdag werd er hard gestreden, maar zat het er helaas niet in. Wel mooie scores, maar in vergelijking tot Cas te weinig. Vanuit een ander perspectief bezien staat OO1 wel netjes 10e in het klassement en zijn de hoogste bergen inmiddels wel zo’n beetje beklommen. DIOK verliest inmiddels 2 weken (Hilversum en Dukes) op rij en ik vermoed dat hun perspectief niet zo fijn is of minder fijn dan het onze.
In de derde klasse is het perspectief van Oysters 2 dat er maar een twee teams beter zouden hoeven te zijn, maar dat moest op zondag nog wel ‘even’ bevestigd worden tegen het tweede van de Domstedelijke studenten. Op een veld waar we een paar jaar geleden aan het einde van het seizoen nog zonder voldoende spelers en zelfs zonder shirts de strijd moesten aangaan, werd hard gestreden en uiteindelijk ook gewonnen. De score werd geopend met 12 punten volgens de altijd nuttige Boët et Chandon. De verklaring van die telling volgt in een later bericht, maar veel belagnrijker was dat de oesters hun direct vanaf het begin opgebouwde voorsprong op geen enkel moment meer uit handen gaven. Een filmpje van een opgevouwen scrum (die van de tegenstander) ging al snel viraal. Mooie wedstrijd, mooi resultaat. Vanuit het studentikoze perspectief was er voldoende bier en vrouwelijk schoon op het veld te bewonderen om te genieten van een mooie zondag. Vanuit een oesterperspectief werd een goede slag geslagen in het klassement.
Bezien vanuit het derde team, dat spelers aan team 2 had moeten afstaan dat op haar beurt spelers aan OO1 had moeten afstaan, en van start ging met 1 echte rookie, 1 MOTM van de tegenstander van de week ervoor (2e wedstrijd op de palmares) en 1 speler die zijn 4e wedstrijd speelde, aangevuld met ouden van dagen en ex colts, had er geen betere tegenstander kunnen zijn deze zondag dan de hekkensluiter van de kelderklasse Roosendaal, Etten-Leur en Dordrecht combinatie. In verhouding tot zo’n zootje ongeregeld annex afvalbak der oesters was de hekkensluiter zeker niet beter.
Matti leidde in perfect Dutch (in verhouding tot ons Spaans in ieder geval) de voorbereiding en didn’t need any translation toen de ref in de rust wat uitleg kwam geven. Chef de mission Luc-as if he never did anything else before ging voorop in de strijd, koos veld in plaats van kick en vroeg de eerste kick van de tegenstander op herintreder en MOTM Peppie en Cokki landen: resultaat try 1 na het eerste balcontact, nul passes en 65 meter verderop. Spaakman zette er snel 2 punten extra bij en zo ging het verder met de volgende kick. Er zouden er nog heel veel volgen met tries van in juiste volgorde: moi, Pecman, moi, Spaakman, Spaakman, Pecman, Boom en Bast-liaan, peppie (dit keer zonder cokki) en zWrd en alle kicks op de palen van spaakman met een percentage van 80% terwijl echt niet alles tussen de palen kwam. Wel sneu voor de voorwaartsen die een letterlijk zware dag hadden met hemellichamen tegenover zich en een niet geaccordeerde try van C-mon ivm de commotie rondom het baardmannetje.
Iedereen kreeg een aai over zijn bol van Matti die ons echt heel goed vond spelen of eigenlijk beter dan RED 1, maar niemand kwam ze redden. RED 1 is blijkens Wikipedia: “a 2010 American action comedy film loosely inspired by the Homage Comics limited series of the same name”, maar daar merk je op het veld niks van. De rode mannen van het Kremlin waren na afloop bij net zo blij als OO3, want ze hadden de scoreregen weten te onderbreken met 1 try (wel een mooike), 20 minuten onophoudelijk korte fases langs de ruck spelen (wat niks opleverde, zelfs geen penalty mee) en een gele kaart voor Ray waardoor er zelfs in overtal kon worden gespeeld (wat ook niks opleverde). Zodoende kwamen er toch 5 punten op het bord (welk bord) terwijl de conversie (echt voor de palen) nodeloos werd gemist door een onderzijde latje-trap actie van de frog.
OO4/Ducks deed goede zaken in en rondom Breda door het team uit de Baronie te verslaan. St. Loo werd gehuldigd als koning van de Baronie en sloot zich aan bij het nieuwe combiteam met als inbreng (de waarde van) de Oetelkielecup. De enige smet op het blazoen waren de 5 punten tegen: ongehoord en ongezien dit seizoen.
OO1 ontvangt volgende week nog een teampje en dan een paar weken rust, wonden likken, gewonden verzorgen, werken aan het gameplan en op naar de volgende wedstrijden van dit eerste seizoensdeel. Op 7 november speelt OO4/Ducks tegen Obelix en zijn kleine vriend Asterix (waarvan recent 20 nieuwe onuitgegeven pagina’s zijn gevonden), OO3 en OO2 tegen het stadse Tilburg, dat de spinnenmannen en de verstedelijkte burgers uit Tilburg laat afreizen voor de wedstrijden.
 003.jpg)
