Door: Jan van Spaandonk
Heroïsche strijd in Utrecht (Colts)
Door Tinus van Bommel
Na de korte onderbreking van de competitie, konden we eindelijk weer aan de slag. We mochten weer het spelletje gaan spelen waar iedereen zo veel van houdt. De liefde voor de sport was ook in Utrecht weer voelbaar. Het was een wedstrijd van doorzetten en karakter tonen. We kunnen daarom met opgeheven hoofd terugkijken op onze zaterdagmiddag.
In de aanloop naar de zaterdag waren er een paar tegenvallers. Doordat de competitie snel van start ging na de lockdown, hadden een paar spelers andere verplichtingen. Ook hadden we te maken met blessuregevallen en iemand had ook nog eens corona opgelopen. Op de dag zelf waren er ook nog eens twee gasten ziek geworden. Het team was dus behoorlijk uitgedund.
Dat mocht de pret absoluut niet drukken. We reisden af naar Utrecht, met in totaal elf man. Het waren er overigens bijna 10 man, aangezien iemand zijn schoenen was vergeten in te pakken, maar dat was gelukkig gauw opgelost. We spraken daarom af met Utrecht dat zij ons zouden aanvullen. We konden alsnog vijftien tegen vijftien gaan rugbyen. De wedstrijd kon dus eindelijk echt gaan beginnen.
Ons doel was om karakter te tonen, en dat hebben we gedaan. We hebben zeventig minuten lang laten zien wat we waard zijn. Utrecht had daarentegen alles net iets meer op orde. Zij hadden hun set-situaties beter getraind en hun open spel was beter georganiseerd. Zij konden daar dus veel profijt uit halen. Wij hadden dat dus helemaal niet. Het was vaak chaotisch, waardoor we weinig de bal hadden. In de eerste helft waren we dus vooral aan het verdedigen. Doordat de verdediging niet constant goed was, maakte zij de eerste tries van de wedstrijd. Onze verdediging stond daarna eigenlijk best goed. We maakte onze tackels dichtbij de rucks en als ze wijd wilde spelen kapte we dit af door druk te zetten. Door onze verdediging gaven zij de nodige penalty’s weg. Hierdoor konden wij onze meters maken richting de try-line van Utrecht. Door het spel simpel te houden kwamen we steeds dichterbij. Hierdoor scoorde wij ook onze eerste try van de wedstrijd. Niet veel later luidde het fluitsignaal en we gingen met 10-5 de rust in.
Na de motivatie van de coach konden we beginnen. We moesten meer gaan luisteren naar elkaar om die goede verdediging vast te houden. De vermoeidheid zou namelijk een grotere rol gaan spelen in de tweede helft, waardoor we niet alles konden belopen. Het tonen van karakter was dus vooral nodig in de tweede helft. We hadden wederom weinig balbezit. Doordat we de verdediging niet constant konden houden scoorde zij weer de eerste try van de tweede helft. Het momentum kwam toen toch even aan onze kant te staan. De wind was overgewaaid naar Utrecht en wij konden ons spelletje gaan spelen. Hierdoor konden we de wedstrijd spannender maken. Helaas konden we dit niet de hele wedstrijd volhouden en we werden slordiger aan de bal.
We hebben uiteindelijk verloren met 27-10. We hebben echter wel ons doel bereikt, namelijk karakter tonen. We hebben, zelfs met elf man, laten zien wat we waard zijn. We hebben ook gezien waar we aan moeten werken. We moet zorgvuldiger en zinvoller omgaan met de bal. Alleen zo zorgen we voor die mooie overwinningen. Want aan karakter is er geen gebrek bij de colts van de Oysters, Ducks en Vets.
 003.jpg)
