Door: Jan van Spaandonk
Er gaat niets boven Groningen
Column JvB
Nu we afzeggen-vanwege-corona-gate (hopelijk) achter ons hebben gelaten, wordt de competitie weer voortgezet. De dank gaat dan ook uit naar alle tegenstanders die dit weekend (wel) de moeite namen om een team op de been te brengen om te rugbyen. Een speciaal woord van dank gaat naar RC Groningen dat de meeste kilometers moest overbruggen, maar dat wel ‘gewoon’ deed.
Zaterdag waren het de junioren -waarvan je als je op tijd was nog een glimp kon opvangen- die de bezoekers uit het zeer Zuid-Westen van het land op een ware tryregen fêteerden. De trainert gaf aan dat ze in deze poule op een bepaald moment stoppen met de officiële telling, maar heel veel tegen heel weinig geeft de krachtsverhoudingen duidelijk aan. De cubs waren naar het verre T-burg afgereisd om hun krachten te meten met de T-burgers, maar waren op tijd terug om de junioren aan te moedigen.
Daarna was het de beurt aan Oysters Vlaggenschip 1 om het tegen de naar het Zuiden afged(w)aalde Noormannen op te nemen. Zoals het goede Noormannen betaamt, kwamen zij vol bepakt en tot de tanden bewapend aan, maar tot het aanvangsfluitsignaal in vrede. Bij O.V.1 was het weer de jonge heldenparade met Patrick (nee, niet die van Spongebob), Tonas, de Big Coenhoena en BB jr in de gelederen. Snelheid, voldoende rugbyuren op de spelersklok (en nog veel meer maken) en in een mooie rugbyomgeving met de inmiddels oude rotten zoals Rikkert, IsAak en Gies (alles gaat op zijn Engels tegenwoordig), waardoor er een weer goede mix wordt gevonden tussen aanstormend talent en nog altijd stormend talent. Ook mooi om de broertjes Van S. samen te O. in de basis te zien. Beiden maakten er ook een mooie dag van (de één met runs, de ander met tackles).
Het duurde even voordat het Vlaggenschip op stoom kwam en de Noormannen hielden tot dat moment redelijk stand, maar toen het verzet gebroken was, de aanhoudende run van de forwards telkens gainline succes opleverde en de backs keer op keer doorbraken, was het een puntenfestijn. Het aantal punten had nog hoger kunnen zijn als niet vele conversies zouden zijn gemist en de fouten in het spel (passing en vangen) eruit gefilterd worden.
Een spannende wedstrijd werd het dus niet (118-0), maar wel werd duidelijk dat de eigen jeugd nog altijd de toekomst heeft en de oudere jeugd hen die plaats ook zeker niet misgunt. De jongste scorende loot aka BB jr mocht daarom ook een ereronde lopen over het veld, kreeg een schouderklopje van het gehele team en ontving die hulde in Tarzanstijl.
Het Vlaggenschip staat stief bovenaan in de Trophy poule en een trofee zit er wellicht wel in dit jaar: hetzelfde aantal punten als de dames van lichte zeden uit de hoek van Holland, maar met een aanzienlijk beter puntensaldo. De thuiswedstrijd op 21 mei aanstaande zou dus nog wel eens heel interessant kunnen gaan worden.
Op zondag was het de beurt aan de overige teams, waarbij een enkele last minute afmelding en wat ziekte er niet toe zou leiden dat er geen wedstrijd zou worden gespeeld. O.O.2 zou Breda 2 ontvangen, die gelukkig hun coronagevallen uiteindelijk eronder hadden gekregen. O.O.3 zou afreizen naar Limburg om met de rugbyminnende Limburgers armpje te drukken. O.O.4/Ducks ontving Asterix en Obelix,. Die hun in brutalistische stijl gebouwde campus voor deze festiviteit hadden verlaten. Deze keer geen Asterix en Obelix 1 aka een tweede team on steroids. Dit team werd dan ook bedwongen op de Boxtelse akkers en de koppositie in de cup poule werd verstevigd met een uitslag van maar liefst 91-0. Geen honderd punten, dus O’Logan hoefde niet Max(imaal) in de buidel te tasten voor kannen bier op zijn verjaardag, maar (max)wel voor het tweede team. O.O.1 was een dag te vroeg met de monsterscore….
In het Limburgse land bleef het een volle helft spannend, ging de strijd gelijk op en waren er slechts twee tries aan blauw-blauw kant te tellen (Ti-De-Nis en Ro-Veldbezetting) tegenover drie aan Limburgse zijde. De tweede helft ging O.O.3 echter los en zette een eindstand van 19-37 (winst dus) neer, waarbij de altijd scorend Tjeerd aka BlancoBeen ook weer wat punten op het bord zette. MaxieTaxie, die zaterdag nog even op kraamvisite was geweest, benutte zijn schopkansen bijna maximaal. Beter dan zijn F1 naamgenoot die na een paar rondjes alweer naar zijn bedje mocht. De terugkeer van Bee-Pee en 3,14M Meeuw-is ook goed voor dit fitte en jonge team. Stabiliteit in forwards en met name in de front 5 is een absolute voorwaarde om te slagen in het rugbyleven.
Een knappe tweede plaats in de cup poule is het resultaat tot dusver, waar het in het eerste fase van de competitie nog niet eens zeker was dat die cup poule behaald zou worden.
O.O.2 aka het Development Team deed waarvoor Breda 2 niet gekomen was: een dikke overwinning neerzetten. Met 104-0 was er geen taak voor Breda deze middag. Of er gewonnen zou worden, hing dan ook niet zozeer af van de tegenstander als wel van de eigen discipline. Gelukkig wist Bobo pequeño dat dit team het met 14 man beter doet dan met 15 en verliet hij na circa 20-25 minuten het veld (niets te maken met Ro-Veldbezetting). Even daarna verliet ook BB jr het veld na een onfortuinlijke botsing met een #Metoo O’Riet die zichzelf in relatie tot de zwaartekracht niet afdoende wist te beheersen. Als de slordige afwerking met als diepte- (of zo u wenst) hoogtepunt (of was dat de try van publiekslieveling Pareltje?) de “oeps, de bal valt uit mijn handen” actie van niemand minder dan diegene die ooit als talent werd beschouwd en inmiddels tot het meubilair van de stormende talenten behoort –inderdaad de broer van- op 15 meter van de tryline zonder ook maar één tegenstander in de buurt de bal voorwaarts laat vallen, slechte kickjes en verkeerde passes (en vooral offloads) eruit gaan, dan is dit team zeker rijp voor een stap naar boven. Dat zijn ze natuurlijk sowieso.
De koppositie van de cup poule komt in zicht met één wedstrijd minder gespeeld dan de koploper en slechts één punt achterstand. Het zou toch mooi zijn als al die jaren van hard werken om het 2e team tot een complete groep te smeden (het woord development staat waarschijnlijk niet voor niets in de naam van dit team) zich zouden uitbetalen. Voor de aansluiting naar Team 1 is dat overigens ook gewoon (wat is gewoon eigenlijk, net als absoluut waar doorgaans niks absoluuts aan is) nodig. Iedereen die kan zeggen dat hij of zij hierbij betrokken is geweest of –zoals dat in de 2e Kamer mag heten- betrokkenheid bij heeft gehad, maar er niet bij betrokken is geweest, mag zichzelf bij of na het lezen van dit epistel (als het einde wordt gehaald) een klop op de schouder geven. Dat gaat dus over trainers, teammanagers, spelers, vrienden/vriendinnen die de spelers ook de ruimte geven om te trainen en te spelen, bazen en bazinnen die vrij geven om de nodige uren in de sportschool en op het veld door te brengen, degenen die bardienst hebben en de dranken verzorgen, de toeschouwers en ga zo maar door. Laten we ook de tegenstanders niet vergeten die eindelijk weer en masse komen opdagen. Ik las dat de voetbalbond afzeggen vanwege corona al niet meer toelaatbaar acht, dus NRB kom op!
Volgende week hopelijk weer een weekend vol met rugbywedstrijden, jonge talenten en vooral heel veel plezier! En vergeet niet: er gaat niets boven Groningen, tenzij je in de huidige stand van de ereklasse kijkt.
 003.jpg)
