Door: Jan van Spaandonk
Snoeien doet bloeien
Oysters II en de tegenstanders...Joris van Boekel
Na een enerverende week waarin voldoende afmeldingen kwamen om een team met reserves uit op te stellen, de inmiddels gebruikelijke zondagochtendafmeldingen en (dat is nieuw) iemand die volstrekt niet meer reageerde, was de dag des oordeels aangebroken.
De mannen die aanwezig waren, waren vol vertrouwen in een goede afloop het pokke eind naar Doetinchem gereden. Gelukkig hoefden we van het bestuur niet met de bus, zodat iedereen apart kon afreizen en niemand gehinderd werd door een voorbereiding op de wedstrijd in de bus, Roermond ook een mooie eindbestemming zou zijn en we uiteindelijk een goede 35 minuten voor de ko de warming up konden starten.
Het was ook een dag waarop gouwe ouwen weer mochten shinen, onze eigen Jay Jay Boske aka Jochem Jay (even groot, net terug van zijn robinsoneiland en zeker net zo rap van de tongriem gesneden) had zich weer aangesloten en ook Rob Le Oerleman had zich bereid verklaard zijn lichaam in de strijd te werpen ondanks zijn geminimaliseerde longinhoud, zijn extra kg's en de asfaltlaag die hij in zijn longen had geplaveid. Helaas kon onze eigen killerclown Koen niet meedoen, omdat zijn opperkillerclown aka zetbaas hem dat verboden had: zijn schmink zou kunnen uitlopen.
Roland "wijn is fijn" Kelders had bedankt voor de eer om op deze prachtige dag te spelen, omdat 1 wijnproeverij met maar 1 arm wel voldoende was na het vorige oldieweekend (oftewel busreis, wedstrijd en aansluitende rondgang door de dorpen). René Victory is ours Vorstenbosch had helaas op dezelfde wedstrijd een week eerder ingeschreven en ook op de proeverij en moest zich dus ook afmelden, omdat ook hij als eenarmige bandiet door het leven ging. Omdat ze niet samen op het wedstrijdformulier pasten om 2 armen te creëren, was hun absentie helaas een feit. Gelukkig kon lucky Lucas met jolly Jumper aka springPiet wel aanschuiven aan de feestdis die deze wedstrijd zou moeten worden. Ook Vincenzo el Commandante aka the last boyscout was verheugd te vernemen dat hij weer eens in de eerste rij bij de echte mannen mocht meedoen.
Met al die afmeldingen werd het 300 gevoel wederom sterker en sterker: een heel leger uit het Oosten (niet de wijzen uit deze windrichting zo bleek) tegenover slechts luttele strijders uit het machtigste Sparta euh Oisterwijk. Deze vergelijking was heel treffend hoewel de guns van MP Bart aka Bart beurs aka Bart beun zeker niet zo indrukwekkend zijn als die van Gerard Butler (dus kom gewoon trainen op vrijdagavond, zodat je guns wat groeien).
Daar aangekomen, bleken het geen Perziërs te zijn, maar een kruising tussen Vikingen en piraten met Jan, Pier, Tjores en Corneel (Korneel mag in de huidige spelling waarschijnlijk ook) en dat met de factor 4,5 want die hadden baarden, die hadden baarden.
Onder die baarden zaten vervaarlijke piratentronies, er was enkel koffie met rum verkrijgbaar en het clubhuis bleek een oud gezonken piratenschip dat uit de Oude Ijssel was getakeld nadat de Vikingen hadden getracht de Nederlanden te veroveren. De spelers uit dit Achterhoekse team leken regelrechte nazaten van deze zeevarende Noormannen, maar nadat zij hun helmen, schilden en berenhuiden hadden afgeworpen, bleken het volumineuze rugbyspelers in net nieuw aangeschafte tenues met een niet afkledende groen-gele breedtestreep.
El Capitano Tommy had de koude kant van het veld gekozen om in de tweede helft de zon en de wind in de rug te hebben. Gelukkig had Glen the men vijftien thermos aan, zodat hij het niet koud zou krijgen en was de zon weg na de eerste 55 minuten in de eerste helft.
De eerste 15 minuten waren de nazaten der Vikingen niet bestand tegen het Spartaanse geweld en scoorde Jip "This is Sparta" zonder Janneke de openingstry. Wat zijn ware triomftocht (aldaar gevierd in de plaatselijke arena met zegekar, gladiatoren en leeuwen) moest worden, werd een pover vijfpuntertje, omdat hij onfortuinlijk de volgende open poging voor de tryline uit zijn handen liet vallen. Next time, Gadget.
De Noormanpiraten en de ref vonden het helemaal geen goed idee om deze strategie te vervolgen en met duizend bommen en granaten werd de tegenaanval ingezet. Die werd keer op keer vakkundig afgeslagen, Vikingen werden gesnoeid (MC Jack kwam er dit keer zonder paars oor van af) maar de sfeer werd grimmiger: de eeuwenoude plundermethodes werden van stal gehaald, de vrijheid van meningsuiting beperkt en oesters die op de grond lagen waren niet langer hun lijf en leden veilig, de gate werd niet meer gerespecteerd bij de ruck, de tackles higher and higher (a la Van Halen in het nummer dreams), tackelaars rolden niet meer weg, de hand offs met ellebogen gegeven en de offsideline telkens overschreden. De ref vindt dit, al stoeiend met de oude en nieuwe regels, niet afdoende om tot strafopleggingen te komen.
Dit alles zorgde ervoor dat de Oysters zich groen en geel ergerden, vroeger om (willen jullie meer of minder) "meer, meer, meer" en daarmee tot een verlies aan discipline, wat leidde tot praten tegen (ipv met) de ref over de straftoemeting, een gele kaart van Jay Jay en leidde tot vele tientallen meters die de Oosterlingen cadeau kregen en uiteindelijk ook tot een tegentry.
De tweede helft leverde geen ander beeld op, de nazaten van de Noormannen waren nog steeds trots op hun speelwijze, gaven aan normaal nog veel meer te kloten in de scrum en het losse werk (alsof een tackelaar die op de getackelde speler blijft liggen en met zijn voet de bal blokkeert niet vervelend genoeg is), de ref bleef stoeien met zijn interpretatie van de regels en Oysters bleek zich daarmee bezighouden. Dat leverde geen pareltjes meer op, wel een paar slachtoffers (offeren aan de goden is beter voor de wedstrijd, zo bleek) en nog twee tries voor de mannen in groen en geel.
En net zoals in de film werd stand gehouden tot de laatste man, vloeide er veel bloed, o.a. bij de immer onverstoorbare Rob, Jimbo en springPiet (die laatste won en mocht geplakt worden bij een Oosterse arts), vielen er doden (na een lichte aanraking van mijn schouder met de zij van de nr 10 ter andere zijde) en gewonden, Knik zei "au, mijn nek". Helaas weten we allemaal hoe het in de geschiedenis en dus ook in de film afliep en moesten we de punten aan onze opponenten laten.
Resumerend kan gesteld worden dat:
1. het aantal scrums heel hoog was: het leek wel een onophoudelijke scrumtraining, die met verve werd uitgevoerd overigens. De packweights waren volstrekt uit evenwicht, maar de krachtsverhoudingen in evenwicht. Dat zorgde ervoor dat ieder de eigen scrums won, behalve als de bal vrolijk aan de zijkant (tussen de beide eerste rijen) eruit rolde en dat in orde werd bevonden.
2. Offside een regel van interpretatie is en niet geldt als je de wereld van de andere kant beziet, omdat offside dan gewoon onside is. Net zoals links voor de kijker rechts is.
3. Een ruck een hoopje mensen is waar alles geoorloofd is en het dus de vraag is of het oorlog is of liefde.
4. Onze tijd iets anders is dan "mijn tijd" van degene met de fluit en een verzoek om inzage in de kennelijk aanwezige beperkingen van onze tijd niet gesynchroniseerd kon worden.
5. Winnen je met een beter gevoel weer 120 kilometer naar huis laat rijden.
6. Het in deze tijd van het jaar erg vroeg donker is en lichttherapie kan helpen bij depressies.
7. Jeroentje verdiend MOTM werd, omdat hij zich deze keer eens niet had laten bijten door een mensenhaai, hij voorop ging in de strijd en de enige was met een 100% score op zijn tackles (lekker puh Stijn "klein is ook fijn") en er telkens bij was. Hij had daarmee de eer om als eerste het bier te openen.
Daarna dronken we rum in de stuurmanshut vanuit de holle hoornen (waarvan we dachten dat die op de helmen hoorden), nadat we in de ijskoude romp van het schip gebadderd waren na het kielhalen onder het genot van zelfgemaakte cocos shampoo (of was het MoCo shampoo?) en het lopen der plank.
Ode aan al diegenen die er wel bij waren (ook de 2 supporters), last minute hun plannen omgooiden op verzoek van de schrijver dezes, de onverzettelijkheid in het veld en ware teamgeest die werd uitgeademd. Ondanks het verlies was er ook veel goeds te zien en bleek wel dat het team een groeiparel is en zeker beter en beter aan het worden is.
 003.jpg)
