12-11-2016
Door: Jan van Spaandonk
.JPG)
Door: Jan van Spaandonk
De rijders der bokken
Fantasie of werkelijkheid? In ieder geval won Oysters II weer eens. Joris van Boekel:
Er zijn natuurlijk vele (culturele) verschillen tussen Brabant en Limburg. Ik heb ze, geboren in Oisterwijk, maar voor een deel van mijn leven wonend en werkend in Limburg, aan den lijve mogen ondervinden.
Zo vraagt een Limburger voor een gesprek of hij plat mag kallen en spreekt een Brabander altijd zijn eigen onvervalste dialect of een ABN met zachte tongval. Vorige week hebben we nog onvervalst Achterhoeks geleerd, waar jao, jao, jao (fonetisch) gewoon nee betekent en rugby is dus goed om mensen te leren kennen en dialecten te leren begrijpen.
Een Brabander schenkt een kop koffie in en (als ik het goed heb verstaan gedurende de jaren dat ik in Limburg heb mogen/moeten werken) wordt die door een Limburger "ingeschud", hetgeen doorgaans met vlekken gepaard gaat.
Ook de mores van de gemiddelde Limburgse bestuurder en met name die in Roermond zijn anders dan die van de gemiddelde Brabantse bestuurder. Daar waar een oud studiegenoot van me braaf oppositie voert in de Tilburgse politieke arena en een ander het bestuur ondersteunt in het Westland zijn de Limburgse politieke dieren doende om grootse plannen te bedenken en te realiseren waarbij ze nimmer zullen vergeten hun eigen achterban te goed te doen. Zo komt een prachtig outletcenter in het Roermondse wel tot stand, maar lukt het Oisterwijk nog niet eens om een Aldi in het dorp te krijgen.
Blijkbaar zijn ook de strafrechtelijke mores in Limburg van een geheel andere orde dan die in Brabant, waar je met deze donkere dagen vooral leest over overvallen op de friettent om de hoek en een opgerolde hennepkwekerij, gaat het in Limburg over uitbuiting.
Als je in de krant leest dat de rechtbank Roermond een champignonkweker de cel in heeft gestuurd voor uitbuiting, dan dringt zich de vraag op of de Bokkenrijders uit Roermond nog wel met voldoende mensen zullen kunnen komen opdagen. Niet omdat ik wel impliceren dat het zou gaan om een stelletje rapalje dat champignons kweekt overigens, maar eenvoudigweg vanwege het feit dat een rugbyteam trainen ook een vorm van uitbuiting is en de voorzitter der Bokken zich een dag voor de wedstrijd al liet ontvallen dat een compleet team er de laatste weken niet in had gezeten.
Training vraagt namelijk om een toewijding aan je teammaten, waarbij moeder de vrouw alleen wordt achtergelaten met het kroost. De speler wordt bij huis en haard weggerukt om zich op een koud en winderig veld niet enkel aan de elementen, maar ook aan de wreedheden van zijn trainer bloot te stellen. Het zal niet voor de laatste keer zijn dat de speler wordt gedwongen zich op het veld neer te vleien en zijn schoongewassen goed te bevuilen terwijl het kort daarvoor tenminste 50 mm regen had gegeven en de grasmat daardoor gegeseld was.
Ook worden de (vet)reserves uitgebuit door het aanhoudend sprinten over de lengte van het veld om een paar door niemand te noteren punten te maken met een try waarbij de beloning van de conversie niet eens wordt gegund, maar de volgende setsituatie alweer over het veld wordt geroepen.
Voorts wordt de portemonnee van de speler uitgebuit; hij moet zich verbinden aan de vereniging door het betalen van contributie, een paar mooie witte sokken en navy blauwe broek (nee, geen babyblauw Roel von B), hij moet investeren in sportschoolabonnement om zijn teammaten bij te kunnen benen bij het groeiende volume van benen, armen (zwaantjes) en borstkas (als je "bigger" bent geworden is dat juist een compliment), hij moet eiwitshakes drinken (like monster Mo), koolhydraten tot zich nemen totdat de kok des huizes geen kip, bananen, rijst, havermout en pasta meer wil zien, laat staan maken en last but not least enorme bakken tijd investeren om uitgebuit te mogen worden.
Gelukkig zijn er ook verstandige, wijze mensen die afstand nemen van deze vorm van uitbuiting en zich openlijk distantiëren van deze handelswijze. De enige koolhydraten die zij tot zich wensen te nemen, zijn de koolhydraten die het bier van de club bevat. Deze wijze mensen worden supporters genoemd en we kunnen er niet genoeg van hebben om iedere zondag langs de lijn aan te moedigen. Dat is dan ook de reden dat na de dankbetuigingen in het veld om het respect te tonen aan de ref en de tegenstander, diezelfde eer wordt betoond aan onze toeschouwers. Zeker als ook zij regen en wind hebben getrotseerd om er weer te zijn en de mannen in blauw aan te moedigen.
Op de vrijdag voor de wedstrijd waren er voldoende uitgebuitenen om een goede teamrun te houden en een koolhydraatrijke voorbereiding te hebben op de confrontatie met de Limburgse Bokkenrijders. Het was alweer een aantal jaar geleden dat de twee teams zich met elkaar mochten meten. In het kampioensjaar was het zelfs de openingswedstrijd van het seizoen: uit tegen de Bokkenrijders en toen bleek dat onze seizoensvoorbereiding een stuk beter was geweest dan die van onze Limburgse vrienden.
Ook nu zou weer blijken dat Oysters absoluut de bovenliggende partij was. Hoewel Bokkenrijders met slechts 14 man begonnen, werd dat aantal al vrij snel in de eerste helft met 2 verminderd ten gevolge van onze dominance in de scrums en de aanhoudende snoeiwerkzaamheden van onder meer Stijn "geen gemiste tackle, duh", Lucky Luc-ass het buitenechtelijke kind van Lucy Liu en Bart MOTM "kijk naar mijn zwaantjes" aka "bandjes van 130 kilo jonguh" aka "mijn topje staat scheef" en na de wedstrijd beschreven als rond als een kanonskogel, snel als een vliegtuig en dartel als een jong hertje.
Alle verschillen tussen Limburg en Brabant ten spijt mocht er weer gerugbyd worden.
De grootste verbindende factor tussen Limburg en Brabant bleek dan ook op deze dag: rugby en niet de legende van de Bokkenrijders zoals we die als Brabanders in de Efteling plegen te aanschouwen. Overigens word ik kotsmisselijk in de Villa Volta en kwam de roversbende uit dat verhaal vanuit de Loonse en Drunense duinen, terwijl de rugbyende bokkenrijders uit Roermond komen en stond er op het clubhuis geen bokkenpoot geschilderd om de overval op onze club aan te kondigen.
De overval werd ook met man en macht afgeslagen, maar liefst 22 man had zich aangemeld om met het illustere gezelschap mee te mogen doen, slechts 1 meldde zich al vomerend af en 1 had een vliegtuig later waardoor ons Jeroentje "klein is fijn" niet alleen de shirts hoefde te brengen, maar ook nog eens op 8 een paar minuten gezelligheid mocht brengen. Overigens vonden de bereden Bokken het tegen die tijd al een stuk minder gezellig. Ook Nicky Schot voor de boeg "clean up your own shit" mocht deelnemen aan deze wedstrijd. Hij was speciaal voor deze gelegenheid in een lange broek gekomen en mocht met rugnummer 3 starten, maar wist zich meermaals op de centerpositie te verschansen om aldaar een tegenstandertje te verschalken met kloeke side steps, harde runs en op maat passjes. Dat moe(s)t gezegd worden, want anders..... Rene "Ace Ventura hair" van de Pol had zijn eigen parkeerplaats ingenomen en mocht als flanker starten en Niels busy flipping the burgers RaaijOePloatjeMakers was er ook weer bij.
De wedstrijd begon met een klein beetje regen, een lekker zacht veld (volgens de ref in ieder geval) en vol goede moed. De tegenstanders waren met 14 man afgereisd naar Oisterwijk, maar hadden een mystery guest (genaamd nummer 15) op hun lijst staan. Kennelijk hadden ze niet eerder gezien dat hun champignon kwekende winger er vandaag niet bij kon zijn.
Alle scrums werden weer gewonnen, zoals dat hoort en zoals we gewend zijn. Goed te zien dat we na wisselingen in de opstelling altijd maar dominant blijven in de setpieces. Ook springPiet aka schrammetje zorgde ervoor dat hij met de juiste hand de bal tapte en zijn springende vriend in blauw wit deze maal met rust liet.
In de eerste helft moesten eerst wat tegenstanders van het veld worden begeleid. Dit leidde tot voldoende vertraging om de tegenstander rust te geven zich telkens weer te groeperen, wat adem te krijgen vanuit de zuurstofmachines en de volgende aanval over zich heen te laten rollen. Tussen het transporteren van gewonden was er ook nog wat tijd om een aantal tries te maken en Glen had de eer om de eerste te maken. In het trygebied passerde hij nog een mannetje of vier om de bal rustig tussen de palen te leggen, want hij moest zelf de conversie nemen. Oysters had het daarbij erg druk met de natte bal (knock on record) en het recht op de tegenstander lopen in plaats van in de ruimte te spelen. In de eerste helft wisten de Bokkenrijders de schade daarom tot 19-0 te beperken. In de rust werd afgesproken dat er 50-0 op het bord zou komen.
Met die belofte en een mooie hoge bal van Mattie-Teo werd de tweede helft aangevangen.
De tries kwam van Stijn aka Messi no puedo rugbyar die zich al voetbal(l)end over het veld voortbewoog, Wouter bigfoot Putske die Glen een lobje over zijn tegenstander liet geven en vervolgens zelf een punt drukte, Matteodor die het ovaal soepeltjes achter de lijn vleidde, MoCoJacko die claimt een try te hebben gemaakt, maar waarschijnlijk zo snel was dat niemand hem zag en Captain Tommy die de ronde eindstand van exact 50-0 op het scorebord wist te toveren, nadat Boekel de free kick nam, de bal over de mark en de ref heen bracht, sidesteppend op zijn knieën viel en uit alle support (Piet, Jack en Tommy) degene koos die de minste snelheid kon maken om het spannend te houden. Dit leidde tot een aardbeving met een schok van 3,2 op de schaal van Richter, extra werk voor de gemeentemannen die de deuk op het veld moeten krijgen en wat buikpijn voor earthquake Tommy.
Mission accomplished dus en het bier vloeide rijkelijk, Bart kreeg de MOTM trofee uitgereikt in de rust van de wedstrijd van het eerste en de 5 punten werden bijgeschreven. Nul punten tegen, solid defence met een verkleumde Spaak op full back als resultaat.
Vermeldenswaardig waren het rijgedrag van Glen van Campboy met zijn 175 pk en zijn driftgedrag op het veld en de parkeerplaats. Wout is in opleiding voor fly half met zijn diepe passing en de knock on of the century van Matteo T stands for trouble Thissen was weergaloos. Ik vermoed dat die laatste nog viral zal gaan, want B-Bas heeft die mooi op film gezet. Oh ja, bijna vergeten de ballen van Stijn en Spaak: hadden ze die echt net gemaakt of waren ze van de competitie van vorig jaar... maar de saus was lekker.
De wedstrijd van het eerste smaakte er goed bij.
Ook deze week waren er verbeterpunten, maar vooral ook veel lol, strijd om de bal en voor elkaar. Mooi om te zien dat het team iedere week vol in de strijd gaat, de wekelijkse wisselingen in de opstelling niet tot een al te grote puinhoop leiden, er niet gemauwd en gejankt wordt, fouten voor elkaar worden opgelost en de positiviteit voorop staat. Volgende week op naar Utrecht om daar het volgende koude winderige veld van jetje te geven.
 003.jpg)
