11-12-2016
Door: Jan van Spaandonk
Al puzzelend en rekenend moesten twee seniorenteams worden samengesteld, zowel voor deze alhier beschreven clash with the students als ook voor de uitwedstrijd van Oysters I tegen Rotterdam, en Terror Toon belde stad en land af om alle spelers te mobiliseren. Zelfs Daan den Blijker kwam met een tas vol pittige ballen aanzetten. Het leek wel een reünie met Buddy Bram, Rene "V stand for victory" onze international, Luc 115kg schoon aan de haak en net een jarig geweest, een Ikea kast op de derde rij (Bjorn en Bennie, net zo groot, maar veel steviger), Roel MOTM Blasthoven en mijn zeer gewaardeerde naamgenoot aka de baltovenaar en ikzelf als oud gedienden. Verder waren er Hello KittyKaat aka de KitKaat (die Rocky Balboa tegenkwam op het veld), Bart beast, Wout dansend als een hertje door de verdediging, MCJack als capo, onze Matti-EehOoh, de broertjes Avoird, Tim DD, Wouter "oeps een boertje" 3,14 en niet te vergeten; Rob L'oermens aka de Oerlejoekel, Jimbo, Glen the men en Spaak.
Gelukkig hadden alle spelende aanwezigen hun spullen gewassen bij zich, zin in een pot rugby en vooral heel veel goede moed om de studentjes uit Maastricht te tracteren op een gastcollege rugby.
In het eerste deel van dit college werd aan de studenten uitgelegd dat een overtreding tussen de 10 en 22 meter lijn geen bezwaar mag zijn. De studenten begrepen deze uitleg niet geheel, namen de penalty op de palen en stonden direct 0-3 voor. In een daaropvolgende aanval wisten de studenten hun college-aantekeningen te verwarren met een aanvalsplan dat Winston Churchill ooit schreef en waarmee de Tweede Wereldoorlog uiteindelijk tot een einde werd gebracht: met alle manschappen die ze hadden werd begonnen aan een landing op vaste grond in Normandië of in dit geval achter onze tryline en als snel schoot het kanon ook de 0-10 binnen.
Een aantal maal werd gedemonstreerd wat een correcte tackle was en soms -want zo werkt leren nu eenmaal- moet dan ook tentoon worden gespreid hoe het niet moet. Nadat een paar van die een ietsiepietsie te hoge tackles door de nog altijd prima fluitende ref waren gesanctioneerd, verzocht hij de heren in de grassige collegezaal enkel nog de juiste wijze te hanteren. Tijdens de demonstratiefase kon hij zich nog wel verenigen met de toelichting die erbij werd gegeven en de gekozen leermethodiek, maar die moest maar eens afgelopen zijn. De ene helft van de gebroeders BeVer en BjoVer uit de derde rij schatte de hoogte van de te tackelen speler een iets of wat verkeerd in en mocht ook zijn zonden gaan overdenken naast het veld alwaar hij dacht aan een mooie droom van stoom.
Oysters II vond het daarna wel welletjes, het speelkwartier was over en het college werd nu echt gestart. Tijd om op te gaan letten voor onze leergierige studenten.
Er werd daarna gedemonstreerd hoe je door een aantal tackles loopt; Jip the whip liet zien hoe kinderlijk eenvoudig dit kan zijn als je gewoon op je benen blijft staan, BjoVer demonstreerde vervolgens wat een inside lopende speler kan doen en hoe je via een mooie pass op je Matti-EehOoh de balans kunt vinden tussen een pass rechtstreeks uit het tutorial (oftewel uit het boekje) en een score tussen de palen (omlijst door een stofwolk). De studenten vonden het prachtig; ze hadden nog nooit zo'n goed college gekregen en zeker dit jaar waren de aangewezen tutoren nog niet van zo'n hoge kwaliteit geweest. Zij applaudisseerden nog net niet, maar begonnen wel alvast onderling te discussiëren over de methoden die hen tot hun beschikking zouden kunnen staan om dit zelf te doen of om dit bij ons af te stoppen. Nu kunnen discussies wel eens uitlopen op verhitte discussies en de wat later (denk eerder aan minuten dan seconden) teruggekeerde studenten kregen een steeds meer verhitte discussie toegeworpen.
Matti-EehOoh demonstreerde vervolgens hoe je een full back in de problemen brengt als je hem een hoge kick geeft. Dat is een mooie oude "old school" skill die al jarenlang (back in the days) werd gepraktiseerd. Het is het middel om de wingers en de full back eens te testen op hun stressbestendigheid en koelbloedigheid. De psychologie achter de hoge bal is vele malen beschreven in leerboeken. Zien gebeuren is echter vele malen beter om het te leren dan het te lezen en de full back van onze studenten uit Maastricht wilde gaarne aan de demonstratie meewerken, het leermoment meemaken en wachtte op de hit van mij (als chaser aka le chasseur) en vleide zich vervolgens na enig aandringen op het gras neder. De daarop volgende les ging over het roven van de bal (het was namelijk de Day of the Jackal naar de gelijknamige film) en Wout demonstreerde hoe je de verdediging op het verkeerde been zet door niet de pass te geven, maar als een nummer 9 langs de ruck te rennen, als een jonge hinde over het veld te dartelen en over de tryline te duiken als een eend met ademnood. Het leek wel Rory Kockott in de finale van de top14 een paar jaar geleden.
MC Jack gaf richting het einde van de tweede helft een kort college bulldozeren en hij probeerde de wing van ongeveer 2x zijn lengte en gewicht ff opzij te zetten. Dat deel van het college verliep niet geheel volgens plan (hoewel de wing ook niet echt vat kreeg op onze MC, maar wellicht had hij nog nooit zoiets in zijn handen gehad), maar de hulp die hij bij zijn instructie kreeg was dermate overweldigend dat hij over de tryline heen ging en aldaar het ovaal te rusten legde. Ook dat stuitte op verzet van de studenten; zij waren het er niet mee eens dat Oysters II meerdere mensen inzetten tijdens de demonstratie van MC Jack en na de try werd een woordenwisseling vanaf de zijlijn waargenomen alwaar de studenten de standpunten van Oysters II bekritiseerden, maar ook die van de ref. De ref gaf aan dat hun argumentatie reeds in het eerder die dag gevoerde debat was afgewezen en de ingenomen stellingen naar het Rijk der Fabelen dienden te worden verwezen. Omdat de two times Jack lookalike (besides his MC) winger met onheuse argumenten bleef komen, werd uiteindelijk de rode kaart voor zijn neus gehouden. Maar dat werkte als een rode lap op een stier en zijn medestudenten moesten hem verwijderen. Het leek wel de vaste kroegenavond van de studentensociëteit.
Het vermoeden is dat er nog veel meer tries werden gemaakt en dat de toegeschreven tries niet aan de juiste personen zouden kunnen zijn toegewezen, maar zie het als een ode aan jezelf als je er niet bij zou staan, vraag om een rectificatie in het volgende verslag of blijf wenend in je bedje liggen. Het mag allemaal als je woensdags en vrijdags maar weer paraat bent om voor te bereiden op volgende week zondag. Deze week de nummer 2 van de competitie torpederen, volgende week de nummer 1! Hatsiekidee!
Door: Jan van Spaandonk
De Puntenverdubbelaar
Oysters II nam het thuis op tegen hoogvlieger Maraboes. Joris van Boekel
Waar het vorige verslag van de wedstrijd tegen Maraboes uitmondde in een biologische uiteenzetting en een aha-erlebnis zal het deze keer enkel die aha-erlebnis worden, want als de Maraboes naar Oisterwijk komen, weten ze wat ze te wachten staat. Niet voor niets toetsen ze in Maastricht op hun tomtoms "Waterloo" in.
Omdat de cubs en junioren al prachtige uitslagen op het mooie Oisterwijkse bord hadden weten te zetten: 34-17 en 38-19, kon Oysters II niet achterblijven. De voorbereiding op vrijdagavond was niet "je van het" om het maar eufemistisch te zeggen. Weliswaar was de volledige backline aanwezig, van de forwards waren slechts 4 man aanwezig (die ook vervolgens in de starting line up verschenen). Voor de leken: van forwards heb je er minimaal 8 nodig om ze wat nuttigs te laten doen (schapen grazen immers ook beter in een kudde). Dat we de Maraboes ook dit jaar weer op ons eigen veld zouden verslaan, was dus nog niet zo evident.
Naast de lijn onze eigen ziekenboeg met Capitano Tommy, Piet met een scheurtje in zijn springspier (of zijn kringspier?), Mo die een blessure heeft die nog niet in de analen van Oysters was opgetekend en LuckNie met Roland Ndie. Ook Koen KingBee was aanwezig; samen met Daan, Luc en Piet ook wel bekend als de Daltons (de lengtes kloppen precies). Aan de kroegzijde verzamelden zich ook voldoende mensen om een sfeervolle ambiance te garanderen.
Gelukkig hadden alle spelende aanwezigen hun spullen gewassen bij zich, zin in een pot rugby en vooral heel veel goede moed om de studentjes uit Maastricht te tracteren op een gastcollege rugby.
In het eerste deel van dit college werd aan de studenten uitgelegd dat een overtreding tussen de 10 en 22 meter lijn geen bezwaar mag zijn. De studenten begrepen deze uitleg niet geheel, namen de penalty op de palen en stonden direct 0-3 voor. In een daaropvolgende aanval wisten de studenten hun college-aantekeningen te verwarren met een aanvalsplan dat Winston Churchill ooit schreef en waarmee de Tweede Wereldoorlog uiteindelijk tot een einde werd gebracht: met alle manschappen die ze hadden werd begonnen aan een landing op vaste grond in Normandië of in dit geval achter onze tryline en als snel schoot het kanon ook de 0-10 binnen.
Het begon er dus op te lijken dat de studenten van mening waren dat een verhoging van het collegegeld niet nodig was en de tutoren die hen deze middag waren toegewezen onvoldoende capabel waren om hen de fijne kneepjes van het vak te leren. U zult begrijpen dat wij van onze zijde wensten dat er geluisterd werd en dat de gegeven aanwijzingen zouden worden opgevolgd. De spreuk een slag verloren, mar nog niet de oorlog werd in daden omgezet in de daaropvolgende 70 minuten.
Tutor KitK(a)at wilde dat zijn opponent Rocky Balboa (een soort ouderwetse Rico) naar de boksles ging. Nadat Rocky dacht dat het de bedoeling was dit in het veld te doen, werd hij door de uitstekend fluitende ref verzocht dat de eerstvolgende 10 minuten naast het veld te doen. Helaas is er geen afkoelkamertje of time out plaats aan de Oisterwijkse velden en werd Rocky minutenlang briesend en stampend langs het veld gesignaleerd. Wat het mannelijk hormoon niet allemaal kan doen met een mensje en zijn dito lontje.
Een grubberkick markeerde het begin van het nieuwe elan dat de tutoren tentoon zouden gaan spreiden. De kick werd afgemaakt met een val op de bal achter de trylijn en 5 punten in de pocket. Altijd een sierlijk gezicht: een paar mannen vallend op de bal en grabbelend naar het ovaal. Boer en schaatser Wouter plantte daarna zijn sierlijke voet tegen het ovaal en converteerde na de try oftewel de poging (l'essai voor alle toergangers) ook het gedeelte waarin reglementair geschoten mag worden.
Er werd daarna gedemonstreerd hoe je door een aantal tackles loopt; Jip the whip liet zien hoe kinderlijk eenvoudig dit kan zijn als je gewoon op je benen blijft staan, BjoVer demonstreerde vervolgens wat een inside lopende speler kan doen en hoe je via een mooie pass op je Matti-EehOoh de balans kunt vinden tussen een pass rechtstreeks uit het tutorial (oftewel uit het boekje) en een score tussen de palen (omlijst door een stofwolk). De studenten vonden het prachtig; ze hadden nog nooit zo'n goed college gekregen en zeker dit jaar waren de aangewezen tutoren nog niet van zo'n hoge kwaliteit geweest. Zij applaudisseerden nog net niet, maar begonnen wel alvast onderling te discussiëren over de methoden die hen tot hun beschikking zouden kunnen staan om dit zelf te doen of om dit bij ons af te stoppen. Nu kunnen discussies wel eens uitlopen op verhitte discussies en de wat later (denk eerder aan minuten dan seconden) teruggekeerde studenten kregen een steeds meer verhitte discussie toegeworpen.
Wat later bleek BjoVer ook een begenadigd leermeester in het "zet hem op zijn kont met je hit". Dat werkt dus ook gewoon als de ander dat niet wil. De foto spreekt boekdelen en zal naar verluidt nog vele jaren in de Maastrichtse Universiteitsbibliotheek te bezichtigen zijn.
Een try is altijd een mooi moment, omdat deze niet enkel punten oplevert (en dus een kort college wiskunde met zich brengt), maar ook om de voetbalskills van onze spelers weer eens te benutten bij de conversie. Daarnaast kun je na de kick dan ook meteen laten zien hoe je een hoge bal vangt (uw tutor: Roel van Blasthoven) en hoe je ontkomt aan je tegenstander en zijn grijpgrage klauwen, de bal presenteert en fase 2 kan starten.
Matti-EehOoh demonstreerde vervolgens hoe je een full back in de problemen brengt als je hem een hoge kick geeft. Dat is een mooie oude "old school" skill die al jarenlang (back in the days) werd gepraktiseerd. Het is het middel om de wingers en de full back eens te testen op hun stressbestendigheid en koelbloedigheid. De psychologie achter de hoge bal is vele malen beschreven in leerboeken. Zien gebeuren is echter vele malen beter om het te leren dan het te lezen en de full back van onze studenten uit Maastricht wilde gaarne aan de demonstratie meewerken, het leermoment meemaken en wachtte op de hit van mij (als chaser aka le chasseur) en vleide zich vervolgens na enig aandringen op het gras neder. De daarop volgende les ging over het roven van de bal (het was namelijk de Day of the Jackal naar de gelijknamige film) en Wout demonstreerde hoe je de verdediging op het verkeerde been zet door niet de pass te geven, maar als een nummer 9 langs de ruck te rennen, als een jonge hinde over het veld te dartelen en over de tryline te duiken als een eend met ademnood. Het leek wel Rory Kockott in de finale van de top14 een paar jaar geleden.
Ook de forwards lieten zich niet onbetuigd met hun immer charmante acties en sierlijke hoogstandjes; de studenten wilden graag de videobeelden hebben om in hun maandagochtendcollege te analyseren. Bart beast en Rob l'Oermens rampageden over het veld met een try tot gevolg. Dat is al snel een kilootje of (quizvraag!) en met mach 5 of daar dicht in de buurt onstopbaar.
De studenten vonden dat ze meer inspraak moesten krijgen en starten een demonstratie met spandoeken en al. Het luide protest werd door de ref gehoord en hij refereerde aan de eerdere verzoeken om de protesten via slechts 1 kanaal te laten verlopen: de captain. De studenten repliceerden en vonden het de wereld op zijn kop; zij hadden immers allen het mandaat gekregen in deze democratische samenleving, zij hadden het recht op vrije meningsuiting zoals dat in de grondwet staat beschreven en zij zouden een advocaat een kort geding laten starten als hun rechten nog langer beknot zouden worden. De ref was het daarmee niet eens, beargumenteerde zijn stellingen op correcte wijze en verzocht wederom een student het veld te verlaten voor de duur van 10 minuten. Het bleek dat de vaste raadsman der studenten zich reeds bij het andere kamp oftewel de goeden had vervoegd. Telefonisch overleg met een plaatsvervanger leverde kennelijk ook niets op en de straf bleef gehandhaafd.
Na mijn wissel en de entree van Glen was het bijna direct scoren (causaal verband of niet...). Aan de orde was het college go with the flow, het college baltransport en -bezit. Na een aantal fases over dezelfde kant en aanhoudend balbezit werd het de studenten teveel en vroegen ze hoe daaruit ooit een try zou kunnen komen. Glen die in het dagelijks leven instructeur is en daarom het instrueren van mensen als tweede natuur heeft, gaf aan dat de meest eenvoudige methode praatje-daadje-plaatje is. Na de try van Glen gaven de studenten aan dat dit inderdaad een mooie methode was om uitleg te krijgen en dat ze de intentie van het college nu volledig door hadden. Ze waren het echter niet eens met het feit dat deze demonstratie hen punten zou gaan kosten, de tackle niet om de nek zou mogen en ze kozen niet de weg van de geleidelijke overgang, maar pure revolutie vermengd met wat anarchie. Feitelijk kwam dat neer op een tanende discipline en nog eens 2 of drie gele kaarten voor de studenten. De wedstrijd was toen eigenlijk al gespeeld; de studenten bleken allemaal individueel te studeren en te spelen, waren na het grote bierfeest (oftewel het collegejaar) niet meer vooruit te branden en zagen hun tweede verlies dit seizoen aan de einder gloren. Waar Maraboes veelal met dubbele cijfers won en ook vaak de nul wist te houden en enkel in Dukes 3 dit seizoen hun meerdere had moeten erkennen, zagen ze aankomen dat Oysters II als middenmoter dit seizoen en thuis in Maastricht nog cadeautjes gevend met 42-0 wel eens de onderschatte tegenstander van de eeuw zou kunnen blijken te zijn. Het werd dus vooral een gastcollege onder- of juist overschatting.
Als laatste actie van de wedstrijd werd een try gemaakt door de studenten. Je moet het ze nageven; het zijn snelle leerlingen. Eindstand 31-17 in het voordeel van uw kloeke helden.
Na de wedstrijd bleek dat ook Oysters I de Rotterdamse MC een klap had weten uit te delen: met 12-18 werd de uitwinst tegen de nummer 3 genoteerd.
Disclaimer:
Dit verslag is gebaseerd op de eigen ervaringen van de schrijver en geven op geen enkele wijze de standpunten van de club of anderen weer. Als u aanstoot neemt aan de bewoordingen, de tekstuele complicaties niet begrijpt of er de humor niet van inziet, dan dient u uw protest te richten aan de schrijver dezes in drievoud met het roze en het gele doorslagvel (te verkrijgen op in de clubwinkel). Inleveren van protesten dient te geschieden uiterlijk op de eerste woensdag na de wedstrijd voor 12.00 uur na welke dag en tijd alle protesten als vervallen worden beschouwd en niet meer in behandeling zullen worden genomen. De arbitragecommissie die oordeelt over de wel tijdig ingediende protesten zal bestaan uit een nader aan te wijzen verzameling niet bezoldigde personen onder voorzitterschap van de altijd en immer volstrekt partijdige Boekelboy: dat is mijn uitspraak en daar zult u het mee moeten doen.
LINK met alle foto's
 003.jpg)
