Door: Jan van Spaandonk
Oysters I wint uitwedstrijd
Belangrijke wissels en ultieme inzet. Voorzitter Jan Steenbakker levert het verslag
Na een nipt verlies in de laatste seconde op RC Delft en een jammerlijke afgelasting tegen RC Eemland zijn wij met verminderd wedstrijdritme en snakkend naar een overwinning afgereisd naar Rotterdam. Heel graag willen we laten zien dat wij zeker thuis horen in de eerste klasse maar dat werd ons tot nu mondjesmaat gegund. Een uitwedstrijd winnen zou helemaal een extra impuls kunnen geven. Carel en zijn trainersteam hadden bovendien besloten ook nog wat met de opstelling te gaan schuiven. Belangrijk verschil is het wisselen van de flyhalf en de fullback.
Stipt op tijd werd de wedstrijd gestart door de uitstekend leidende referee. Reeds in de 4de minuut werd na een overtreding besloten tot het nemen van een penalty op de palen. Ondanks de grote afstand (maar fijne positie) wist Ralf de stand naar 0-3 te kicken. Onze “0” was van het bord. De wedstrijd was er zo een van “aan elkaar gewaagd”. Tot aan de 20ste minuut ging het er stevig aan toe en wist Rotterdam regelmatig tegen onze verdediging aan te beuken. Met wat geluk, Rotterdam maakte hier en daar wat foutjes wist onze defence vele aanvalspogingen te pareren. In de 20ste minuut echter stortte de scrum voor de trylijn in. Opzet of niet, dit was voor de referee een duidelijk geval van opzettelijk onreglementair voorkomen van een try. Er werd direct een penalty-try toegekend die door Rotterdam met een conversie recht voor de palen werd afgewerkt. We keken ineens tegen een achterstand aan. 10 minuten later wist Rotterdam gesterkt door de voorsprong nogmaals te scoren. 12-3 stond op het scorebord (wat overigens onzichtbaar was). Helaas moest Giem na een stevige klap tegen het hoofd na het nog 10 minuten geprobeerd te hebben het veld verlaten. Tot dat moment had Giem uitstekend gespeeld en heel wat Rotterdammers op hun gat gelegd. Een aderlating dus. Een paar minuten later echter wisten de Oysters 15 zich weer tegen de trylijn van Rotterdam aan te schurken. De felle aanval van de Oysters maakte dat een verdedigende kick van Rotterdam de enige uitweg was. De oplettende en onverschrokken tweede rijer Jeroen vd Abeelen wist deze kick op miraculeuze wijze de blokken. De bal verdween richting het deadball gebied. De eveneens attente maar ook vreselijk snelle Dirk Willems wist met een bliksemactie te scoren en door deze mooie samenwerking de voorwaartsen weer eens op de kaart te zetten. Dat de voorwaartsen “weer eens op de kaart” gezet zijn is vooral figuurlijk bedoeld. Al het gehele seizoen wordt er door onze front 8 keihard gewerkt en worden de ballen panklaar neergelegd voor onze foutloos spelende scrumhalf (Gijs Meeuwis) die de lijn prima bediend. 12-8 was op dat moment de uitslag. Een ruststand die doet hopen en waarschijnlijk een mooie ingang is voor de trainer om de puntjes op de “i” te zetten.
In de 20ste minuut van de 2de helft werd er door Ralf een heel slinks grubberkickje door de defence van Rotterdam gegeven. Rotterdam moest hierdoor aan de noodrem trekken. Eerst met een obstructie op een meelopende speler gevolgd door het vasthouden van Kevin Jansen die anders zeker de try op zijn naam had gekregen. De referee kende door deze overtreding op de Oysters een penalty try toe. Deze werd gevolgd door een conversie. Stand 15-12 in ons voordeel. Mijn hartslag had op dat moment wel de maximale frequentie bereikt. Zou het dan toch een keer lukken?? Luc Beeks was daar nog niet zo zeker van. Als een warm mes door de boter wist hij ongeveer de gehele lijn van Rotterdam achter zich te laten. De run startte vanaf de eigen helft en Luc had ondanks bijna 70 minuten rugby in de benen nog een turbo over. Helaas voor Luc stond er vlak voor zijn einddoel nog een speler van Rotterdam (die daar nog aan het rusten was van de vorige actie) die Luc belette te scoren. In de 30ste minuut van de tweede helft werd ons nog een penalty gegeven die door Ralf werd benut. 18-12 nog 10 minuten te gaan. Vandaag werd bewezen dat 10 minuten niet altijd even lang duren. De spanning was te snijden. Langs de kant konden de supporters niet zoveel meer uitbrengen en hoorden wij de spelers van Octopus (die daar net gespeeld hadden)zeggen dat Brabant met nog een zegen naar huis zou gaan vandaag. 5 minuten voor het einde kreeg Rotterdam nog een kans dichter bij te komen.
Tot onze verrassing gingen ze spelen ipv een scrum waar ze tot nu toe toch iets sterker in waren. Bovendien waren wij door omstandigheden met een flanker en een prop minder. Dus we zouden door de scrum overlopen worden of we hadden in de lijn twee man minder. Blijkbaar kon Rotterdam toch niet zo snel schakelen in het spel dat nu tot een denkspel was verworden en kozen ze voor de placekick en gingen ze lopen. Voor ons goed te verdedigen wat Rotterdam had kunnen weten want dat ging de gehele wedstrijd bijzonder goed. Roel op zijn “nieuwe” plek als fullback liep de gaten prima dicht en zijn shirt wat geheel onder de modder zat wist niet wat het overkwam.
Een spannende pot waarin heel hard gewerkt is. De jonge minder ervaren spelers zoals Daan, Stijn, Isaac, Joep en Luc vielen op door mooi snel spel, veel perfecte tackles en veel inzicht. Chapeau.
 003.jpg)
