Door: Jan van Spaandonk
Dukes-Oysters Deel 2
Na de wekelijkse bijdragen van JVB dient zich, naar het zich laat aanzien, een tweede "columnist"aan in de persoon van onze voorzitter
Afgelopen zondag gingen we op pad voor een onvervalste streekderby. Beide teams zijn alleen al om die reden gebrand op winst. Het tweede van de Oysters had net gewonnen van de Dukes. Zou dus een mooi weekend kunnen worden wanneer “1” dit voorbeeld gaat volgen. Gelukkig voor ons was Oisterwijk leeggelopen maar minder gelukkig was de actie van Den Bosch om allerlei leuke kerstactiviteiten te organiseren. Een levende Kerststal en daar loopt de rest van Brabant voor uit. Enfin, na 3 kwartier een veld gadeslaan mocht ik dan eindelijk de afslag naar de parkeergarage nemen. Een spiraal van auto’s naar beneden met de snelheid van dikke stront in een koude leiding. Was wel toe aan enige opwinding.
Precies op tijd fluit een lokale held die ook naar de naam René vd Pol luistert voor de kick off. Ik had precies op tijd stelling genomen en werd direct gefêteerd met een eerste biertje en reeds in de 3de minuut (na een vals kickje van Ralf) een try van Daan vd Avoird. Hiermee haalde hij zich wel het facebook evenement “Zumba” op de hals. Een mooie, vanuit een erg scherpe hoek, conversie van Ralf Steenbakker maakt de stand meteen al 0-7 . Das lekker en dat belooft wat. Het smaakte in ieder geval naar meer (net als het bier).
Na 8 minuten maakte een penalty van Ralf Steenbakker de stand 0-10. In the pocket? Nee zeker niet. We zagen al snel een strijdbaar Dukes team. Hadden we ze met deze score net te vroeg wakker geschud? In de 11 de min kregen we een try en conversie tegen waardoor het verschil nog maar 3 punten was. 7-10. 14de min Penalty Ralf 7-13 gevolgd door in de 18de min penalty Dukes 10-13. De kicks over en weer volgden elkaar in snel tempo op. Zeer effectief maar als je van spektakel houdt kan het tegen gaan staan. De kicks van de Oysters (volgens mij hebben we ondertussen een 6-tal gasten rond lopen met een fatsoenlijk kickvermogen) zorgden wel voor een totale desorganisatie van de Dukes. Ze vlogen links en rechts over het veld en voor ze weer fatsoenlijk ge-relined waren stonden de blauwe al weer voor hun neus. Het was zaak te gaan verzilveren. De Dukes, die een prima wedstrijd speelden, waren echter niet van plan mee te werken aan de winst van de Oysters. Typisch Dukes, altijd maar willen winnen. In de 20ste min meende Ralf (na penaltyvoordeel) met dropgoal de Dukes weer een stukje terug te dringen. 10-16. 5 minuten later liet de fitte Ralf zien dat hij nog steeds kan versnellen en stapte hij door de verdediging van de Dukes heen. De laatste “beer op de weg” werd uitgestapt en Ralf kon een try scoren en de daarop volgende conversie tussen de palen leggen. 10-21. Weer een paar minuten later werd de altijd attente en snelle Isaac gelanceerd met een geplaatste kick. De verdediging van de Dukes hadden hier geen grip op en als een slangenmens wist Isaac de bal te pakken en te scoren. 10-28. Dit was tevens de ruststand.
Na de rust kwamen er strijdbare Dukes op het veld gerend. Ze namen direct het initiatief en de Oysters werden met hun kont tegen de hekken gedwongen die de eerste helft al door de Dukes waren opgewarmd. Dit resulteerde dan ook in een try van de Dukes in de 10de minuut van de tweede helft. De conversie werd gemist. 15-28. Aan de kant werd al weer hardop gerekend. Immers, we hadden patent op verliezen in de laatste minuten!! Twee try’s van de Dukes en………. pffff . Toch weer een aanslag op de hartfrequentie. Een verdubbeling kan ik nog wel aan maar dan moet het stoppen. Gelukkig had Isaac de smaak te pakken en kon hij wederom na een kick de totale defence achter hem laten en scoren. Door de conversie kwam de stand op 15-35. Het zelfvertrouwen kwam terug en het hek waar we alsmaar tegen aan stonden kon weer afkoelen. Na wat wissels door de trainer kwam uiteindelijk Joost Dooijenburgh in het veld, in een geleende short, om de weerstand van de Dukes fysiek en mentaal definitief te breken.
Dat belooft wat!! Na 2 minuten echter mocht Joost van René vd Pol weer terug naar zijn oude vertrouwde stadswal. Daar tekende hij uiteindelijk jaren lang goed af. Tot overmaat van ramp lukte het de Dukes, na wat ouderwets beukwerk, met gecamoufleerde atleten door de uitstekend spelende voorwaartsen van de Oysters heen te breken.
Super mooie wedstrijd met aan beide kanten goed spel. Amusementswaarde een 9!! De derde helft was een ware Oisterwijk invasie in het Hertogdom maar van een overname is het niet gekomen. En….. zoals het na een goeie wedstrijd hoort was de ontvangst in het Dukes home gastvrij en gezellig.
Alle foto's op DEZE link
 003.jpg)
