Door: Jan van Spaandonk
Famous Last Words
Vorige week coachte Carel van der Merwe zijn allerlaatste Oyster-wedstrijd. Bij deze nog een klein woord van afscheid
Beste Oysters,
Na drie fantastische seizoenen is het tijd voor mij om afscheid te nemen als trainer coach senioren. Het is voor mij geen makkelijke taak vooral omdat ik bij Oysters enorm naar mijn zin heb gehad. Het is echter niet anders “belofte maak skuld”. En u ben ik van mijn vrouw.
In 2014 hebben wij samen een nieuwe era ingegaan met uitdagingen maar toch realistische doelstellingen:
- Eerste team willen wij naar de 1ste klasse
- Tweede team willen wij omhoog halen
- Spelers moeten weer genieten van rugby
- De senioren groep moet hechter worden
- Wij willen mooie goede rugby spelers die en spelers en toeschouwers van kan genieten
- Wij willen de jongens sleutels meegegeven di ze ook in de privé leven kunt gebruiken.
- ……….
Vanaf het eerste seizoen hebben wij al laten zien dat de weg goed was wat wij bewandelde:
- Tweede team kampioen
- Eerste team kampioen
- Colts groeide
- Wij groeide van twee teams naar een pool spelers dit twee teams voor een club vullen.
- Training opkomst goed (gemiddeld 28-32 per training over de seizoenen heen super) als trainer kan dit altijd beter boys 😊
Uiteraard een uitdaging die ik toen niet nee tegen kon zeggen. Voor mij was er wel een persoonlijk uitdaging kan ik vanuit een bekende omgeving de stap zetten naar en onbekende omgeving en daar successen behalen. Vandaag kan ik mijnzelf in de ogen kijken en zeggen “het is gelukt jongen”.
Maar hoe dan vraag ik mijzelf af:
- Allereerst Oysters als club stond open voor iemand van buiten.
- Oysters als club stond open voor veranderingen
- Jullie hebben mij ontvangen en een eerlijke kans gegeven.
- Wij hebben een ontzettende tallenvolle groep spelers gehad om mee te werken. (oysters en in het begin ook Ducks)
- De senioren groep is niet alleen naar elkaar toe gegroeid maar ook in numbers gegroeid.
- Spelers wou graag groeien en stond open voor nieuwe dingen (gameplan, etc.)
- Wij hebben kei en kei hard gewerkt, spelers trainde in de pre-season drie dagen een week, per training gingen voor 2 en soms bijna 3 uren aan de slag, speler werd gevraagd buiten de training dagen zelf ook nog wat te doen en nog meer. Kortom wij hebben veel gevraagd.
- Aanhang wat hun geliefde de ruimte gunde om toch hun sportje te mogen beoefenen. DANK dames en heren.
- Speler en toeschouwers hebben allemaal hard gewerkt om mekaar te ondersteunen (in het spel en support)
- Fanatieke support die apen trots zijn op hun club hun spelers.
- Fantastische team manager en trainers die voor de jongens klaar stond.
- De gezelligheid is niet van te praten beter kan niet, man man man wat was het soms leukt om soms laat naar huis te fiets (of niet) 😊
- Ag ik kan aan gaan en aan gaan en aan gaan en aan gaan maar ik denk de belangrijkste staat er.
Kortom een super gezonde rugby vereniging waarvan ik heel veel heb genoten en geleerd. Het vuurtje brand weer sterk. Ik heb niet het gevoel dat ik veel heb gebracht het was er altijd misschien net niet zichtbaar, ik heb wel het gevoel dat ik iets verlaat “mij nieuwe familie”
Het is nu helaas de volgende era. Ik weet zeker dat als men op dezelfde manier verder gaat eerlijk oprecht en open dat de volgende jarige nieuwe vreugdes zult opleveren.
Ik dank nogmaals iedereen voor fantastische 3 seizoenen, ik zal jullie nooit vergeten en gaat jullie zeker missen.
PS! Gelukkig is de volgende era 100 % NL met geen vreemde uitspraken 😊
CHERRY-BYE
Carel
 003.jpg)
