Door: Jan van Spaandonk
Zeer succesvol NK Sevens
Zowel de Senioren als de Junioren van de Oysters vielen in de prijzen. De een wat harder dan de ander, maar niettemin, genieten geblazen.

Heerlijk weertje een een prima generale repetitie op de Amsterdam Sevens. Een prima voorbereiding. Na een goede warming up bij de Amsterdam Sevens waar de Oysters “Sevens” de Plate wisten te veroveren gingen onze mannen onder leiding van Joost Dooijenburgh en Bjorn Vervoort vol vertrouwen op weg naar de NK Sevens. Het team wat door de absentie van Roel Bluijs in leeftijd flink devalueerde, straalde meer dan alleen “vakvolwassenheid” uit. Zouden ze het waar maken. De naam van de Oysters werd op het toernooi meermalen met respect genoemd (feitelijk gefluisterd). De eerste wedstrijd werd tegen ERC’69 redelijk eenvoudig met 40-0 gewonnen. Dit met een groot deel van de supporters nog in aantocht die via de site hadden vernomen dat de aanvangstijd was verlaat. Niet dus. De tweede wedstrijd tegen Zwolle was met een winst van 49-5 niet echt een energievreter te noemen. We maakten ons op voor de ereklasser de Bassets die immers de week daar voor de Plate finale tegen de Oysters hadden gespeeld. De Bassets waren gewaarschuwd en de Oysters moesten zich hoeden tegen onderschatting. Er werd nagenoeg foutloos gespeeld en op een mooie maar ook speelse wijze werd er 38-7 genoteerd. De Oysters speelden gedisciplineerd en bleven op uitstekende wijze op een lijn verdedigen. Geen paniek en geen rare individuele acties. Solide en effectief spel. In de daarop volgende kwartfinale zouden we Roosendaal ontmoeten. Ook hier wisten onze Oysters vrij eenvoudig een winst van 49-0 te boeken. Een van de Roosendaalse spelers wist als excuus nog wel te melden dat wij het hele jaar het snelle spel “Sevens” spelen ook tijdens de competitie. Dus niet zo vreemd dat we niet kunnen winnen was het verweer.
Op naar de halve finale. Daar wacht ons de volgende ereklasser CastricumRC. De spanning was voelbaar zo vlak voor een finale plaats. Hopelijk lukt het ons het snelle spel te blijven spelen. De hele wedstrijd was het duidelijk dat Castricum niet mee ging werken aan onze winst. Zelf gaven ze ook aan dit zelf als finale te zien omdat Cas RC en de Oysters de beste ploegen zouden zijn. Het ging dan ook gelijk op. Bij een stand van 0-7 voor de Oysters werd er aan de kant door diverse mensen (geen Oysters) geopperd dat dit toch onmogelijk was. Het kan toch niet waar zijn dat de Oysters van CasRC gaan winnen. Gelukkig voor CasRC hadden ze nog meer dan 7 minuten om de achterstand in te halen. Echter die tijd werd door de supersnelle Oysters gebruikt om CasRC het bos in te sturen met een schitterende combinatie en een snelle uitbraak die niet meer te stuiten was. 14-0 en nog 2 minuten te gaan. 3 trys voor CasRc om de winst alsnog binnen te halen lijkt onmogelijk. CasRc kwam door een kleine onoplettendheid toch nog terug met een tegen-try. Conversie werd gemist waardoor dit tevens de eindstand werd.
Yessss, de cupfinale.
Om 15.00 uur wacht ons in het stadion de ereklasser LRC Diok. Na twee teams uit de hoogste klasse te hebben verslagen konden we er nog wel eentje hebben was het idee. 100% opgeladen en gemotiveerd startten we de wedstrijd. Het was al meteen duidelijk dit werd niet de makkelijkste wedstrijd. Het spel ging over en weer gelijk op. Balbezit en een consequente verdediging zijn onze sterkste wapens. 2 minuten voor tijd stond het 12-14 voor DIOK. Deze achterstand voelde niet comfortabel vlak voor tijd. Echter na weer wat snelle combinaties, gevolgd door een scissor van Isaac en Jan Muller wist laatst genoemde in het gecreëerde gat te lopen en (zeg maar) te vertrekken zonder zich iets van de tegenstander aan te trekken. Enkel nog een snelle fullback kon het feestje verpesten. Als een volleerd rugbyer wist Jan recht op zijn tegenstander af te snellen met een lichte neiging naar rechts. De uiteindelijke daaropvolgende switch naar links was door de fullback niet meer te belopen. Jan scoorde in de hoek en de finale winst was daarmee in the pocket.

Een terechte winst van een zeer gedegen en gedisciplineerd team. Ook als het niet goed ging werd er niet gezeurd. Er bleef eenheid. De sleutel naar succes denk ik!! Hoewel alle spelers bijzonder goed presteerden en we alle mogelijkheden hebben benut door elkaar in positie te brengen wil ik toch een stiekem complimentje naar Jan Muller lekken. Als debutant met nauwelijks rugby ervaring heeft hij een waardevolle bijdrage aan het succes geleverd. Ik heb hem geen tackle zien missen en zijn looplijn waren prima. Geholpen met de aangeboren snelheid heeft hij tevens verschillende try’s kunnen drukken.
De RFC Oisterwijk Oysters schrijven geschiedenis door voor de eerste keer Nederlands Kampioen Sevens te worden. Chapeau en proficiat.
Junioren
Op zaterdag 3 september werkten de junioren hun NK Sevens af. Het werd een spannende aangelegenheid, want alleen van DIOK, in de eerste wedstrijd werd met grote cijfers gewonnen.(39-0) Tegen vrijwel alle tegenstanders werd een achterstand omgebogen in een overwinning. Dat begon al tegen Gouda waar een 12-0 ruststand uiteindelijk tot een 14-21 overwinning leidde. Utrecht was te sterk en ook de kwartfinale in ronde 2 tegen de Dukes (latere winnaar) leverde een, weliswaar draaglijke,(19-36) nederlaag op. In de Plate competitie halve finale was HRC aan de beurt. Een grootmacht in jeugdrugbyland en ook hier werd met een achterstand begonnen.(7-0). Maar daarna was het alleen nog Oysters dat de klok sloeg. Met 2 afgekeurde try's leek zich echter een rampscenario te voltrekken. Maar toch hielden de Junioren de rug recht en in de dying seconds wist Boet(je) van Slobbe de winnende te maken. De finale die nu te wachten stond was tegen 't Gooi. (4de in de reguliere Cupcompetitie).
Arno Macken op de fluit, misschien dat dit geluk bracht. De wedstrijd golfde op en neer. Eerst scoorde de Oysters, toen het Gooi weer en zo ging het maar door. Helaas leken de Larenaren aan het langste eind te trekken met een try in de laatste minuut. "Hoe lang nog" vroeg de aanvoerder van 't Gooi. Nog 30 seconden, was het antwoord. De Kick werd gevangen en de lijn werd uitgepasst helemaal tot bij de ongedekte (ongebrijpelijk) Jorn. Hij spurte met een kruissnelheid naar de palen en liet het Kickje aan Pieter. De Ref floot af en de Junioren wonnen de Plate!
Het spandoek/banner dat speciaal voor de Sevens vervaardigd was heeft zijn werk op twee dagen meer dan fantastisch gedaan.
Gefeliciteerd Oysters!





























































 003.jpg)























