Door: Jan van Spaandonk
Oysters II loopt deukje op
Joris van Boekel met het verslag
.JPG)
De invloed van het gewicht is heel eenvoudig. De menselijke motor heeft een vast vermogen , de P, (van power, niet van Austin Powers overigens) in Watt. Bij hardlopen wordt dat vermogen gebruikt om de loopweerstand (Pr) en de luchtweerstand (Pl) te overwinnen. Uit in Eindhoven ben je in november van een aantal dingen zeker: het is vroeg donker, Glow is in de stad, de luchtweerstand is hoog, het veld nat en het gewicht van de tegenstander is groter dan dat van onze oestertjes. Het was zaak om de elementen die tegen ons waren in ons voordeel om te zetten, maar het stoppen van de P is volgens mij dan weer de derde wet van Newton. Eerlijk is eerlijk; de invloed van de Pr en PI daarop weet ik niet. In gewone mensentaal: grote mannen stoppen met brute tegenkracht, daar kwam het op deze zondag op aan.
Dat was immers de altijd koddige kolts een dag eerder in Roermond ook gelukt: door hard te tackelen, sneller te rennen en vooral slimmer te spelen werd door deze oudste jongste oesters de overwinning vanuit het Limburgse mee naar huis genomen: hard trainen en hard werken tijdens de wedstrijd loont.
Dus vol goede moed (en wat feestelijke uurtjes achter de kiezen ivm de 11e van de 11e) het veld op, nadat we eerst mochten wachten totdat er een kleedlokamer (ja ja, zo noemde een trainer van me dat vroeger echt, geen typefout) vrij zou zijn. De psychologische oorlogsvoering van onze lichtstedelingen begon al vroeg. De bezette kleedlokamers bleken ook nog eens bezet door dames, hetgeen de oplettendheid en focus direct verlegde naar andere dan rugbyzaken: 2-0 voor niemand minder dan de tegenstander.
Vanaf de ko ging het er hard aan toe; de massa moest gestopt worden. Dat leverde heel wat pijntjes op, wissels vanwege blessures (Bob, Spaak, Robin, Boris) en twee gele kaarten richting het einde van de tweede helft, waarbij de schrijver dezes en onze trouwe captain eraan moesten geloven. Allebei vanwege "Any other act (not previously reffered to) which are contrary to good sportmanship". Nu is mijn Engels te slecht om dat te kunnen koppelen aan enig handelen op het veld, maar het leverde wel een periode van 8 minuten met 13 man tegen 15 op, maar geen enkele score van de Eindhovenaren. Helaas viel die tegenpunten op andere momenten in de wedstrijd wel door onoplettendheid in de verdediging. 80% van je tijd verdedigen zorgt daar wel eens voor en omdat RCE ook nog een kerel had die vanaf beide zijden van het veld zijn conversies maakte, liep de stand telkens met 7 op. Geen spectaculaire acties, geen mooie runs: gewoon beuken en over die trylijn vallen.
Onze eigen vrij van discussie staande springPiet was door vele wisselingen uiteindelijk op de wing positie terecht gekomen in de loop van de wedstrijd en redde de eer door na een prima uitgespeelde vanaf de preset knop gedicteerde "G stands for Genius Too" vijf punten te laten noteren. Hij werd daarmee op slag de meest scorende winger van de club met 100% score op zijn positie. Omdat de kans dat Piet weer op de wing gaat spelen betrekkelijk klein is, zie ik nog niet snel iemand anders dit evenaren. Hij schaart zich daarmee in het rijtje van clubiconen, zoals Terror Toon die de afgelopen seizoenen ook telkens op 100% kwam met zijn kicks.
Helaas moest Oysters 2 de enige verliespartij van dit weekend neerzetten in verder glorieus verlopen rugbydagen, waarbij de juichende junioren onder de bezielende leiding van 'Ref horizontaal grote Pim' de kroon spanden door de Big Stones uit Havelte met 138-0 (22 tries, 14 conversies) terug naar Havelte terug te sturen.
 003.jpg)
